Wyższe Seminarium Duchowne
im. Papieża Jana Pawła II w Łomży
Dla kandydatów
Drzwi łomżyńskiego seminarium są otwarte dla każdego,
kto szczerym sercem – nieustannie szukając Jezusa – pragnie rozeznawać swoje
powołanie w naszej braterskiej wspólnocie.
Na rozmowy kwalifikacyjne, połączone z przedstawieniem niezbędnych dokumentów, czekamy już od 24 czerwca 2026 r., do Uroczystości Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, tj. do 30 sierpnia br. (dla niezdecydowanych późniejsze spotkania też są możliwe).
Kandydat do seminarium duchownego zgłasza się osobiście do rektoratu Wyższego Seminarium Duchownego im. Papieża Jana Pawła II, Pl. Jana Pawła II nr 1, 18-400 Łomża.
| UMAWIAJĄC SIĘ NA SPOTKANIE, NALEŻY PRZYGOTOWAĆ NASTĘPUJĄCE DOKUMENTY |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ważne daty:
24.06.2026 – 30.08.2026 – przyjmowania zgłoszeń na pierwszy rok formacji;
31.08.2026 (godz. 10.00) – egzamin z języka polskiego oraz z wiadomości o Kościele i religii;
02.09.2026 – zjazd kandydatów do seminarium (do godz. 12.00)
| ZAGADNIENIE Z WIEDZY RELIGIJNEJ NA EGZAMIN WSTĘPNY DLA KANDYDATÓW NA PIERWSZY ROK STUDIÓW W WSD W ŁOMŻY |
|
Pismo Święte |
|
Moralność życia chrześcijańskiego |
|
Treść wiary |
|
Liturgia |
|
Historia Kościoła |
|
Świadectwo powołania kleryka roku I
Powołanie do służby Panu Bogu odkryłem przy Ołtarzu. Pierwsze myśli o tym, że chciałbym zostać księdzem pojawiły się w pierwszej klasie gimnazjum kiedy rozpoczynałem przygodę z ministranturą. To właśnie w środowisku ministrantów pożegnałem się z nieśmiałością i przez podejmowanie coraz to nowych posług w Kościele przybliżyłem się do Boga. Z czasem Kościół stał się moim domem. To było moje miejsce. Nieważne czy przeżywałem smutek czy radość. Co było w moim sercu – z tym szedłem na Eucharystię. Moje myśli o kapłaństwie to też zasługa księży, którzy na co dzień dawali mi przykład autentycznego i porządnego kapłańskiego życia. Czas, który mi poświęcili na rozmowy i zaufanie, którym mnie obdarowali przy zlecaniu mi różnych zadań sprawiły, że zapragnąłem „grać w ich drużynie”. W końcu nadszedł czas decyzji, ale w głowie nie miałem wątpliwości czy chcę wstąpić. Zadawałem tylko pytanie: „Czy na pewno teraz?”. Po przekroczeniu murów mojego obecnego domu, mój obraz własnego „ja” rozbił się o posadzkę. Jednak Pan Bóg nie pozwolił mi nad nim rozpaczać. Teraz dzień za dniem układa z niego piękną mozaikę.
Świadectwo powołania kleryka roku II
Za każdym razem, gdy czytam fragment o spotkaniu Eliasza z Bogiem, wracam do momentu swojego powołania. Pamiętam jak w wakacje wyszedłem na spacer, bo czułem, że tylko gdy będę sam, to pozbieram myśli. Studia, praca, plany na przyszłość – wszystko szło dobrze, ale cały czas czułem pustkę. W końcu, gdy wyszedłem daleko poza moją okolicę, dokoła nie miałem niczego tylko puste pola. Jedyne co czułem to łagodny wiatr. W takim momencie spotyka się Boga – w ciszy. To co wtedy do mnie przyszło było tak potężne, że nie potrafiłem tego pojąć. Jedyne co wtedy czułem to naglące pragnienie dołączenia do seminarium. Wiedziałem że tam będę mógł zrozumieć tajemnicę mojego powołania.
Świadectwo powołania kleryka roku V
Moje powołanie? Nie jest związane z żadną spektakularną interwencją Pana Boga ani z nadzwyczajnymi zjawiskami. Raczej splot kilku przypadkowych wydarzeń i ciągle powracająca myśl: ,,A może powinienem zostać księdzem, pójść do seminarium?”. Tej Bożej myśli towarzyszyła jeszcze jedna: ,,Ja się do tego nie nadaję. Inni tak, ale ja nie”. Walka w głowie i w sercu trwała kilka lat, aż w końcu przyszedł czas matur i decyzji co dalej. Wtedy kolejny ,,przypadek” sprawił, że usłyszałem takie słowa: ,,Jezus nie ma rąk. Potrzebuje twoich”. Postanowiłem zaufać i zaryzykować: ,,Najwyżej w seminarium usłyszę, że to nie miejsce dla mnie”. Tak się jednak nie stało, a dziś wiem, że nie ma przypadków. ,,Przypadek to Pan Bóg działający incognito”. Działający wielkie rzeczy.
Królowo Apostołów- módl się za nami!

Dokumenty własne
Dokumenty osobiste
Dokumenty kościelne
Dokumentacja zdrowotna
Pismo Święte
Moralność życia chrześcijańskiego
Treść wiary
Liturgia
Historia Kościoła